Home

Hyperemesis Gravidarum

HG in America

Betekenis van Hyperemesis Gravidarum

Hyperemesis gravidarum (Grieks: hyper-emesis (ὑπέρ-έμεσις); “extreem braken” en Latijn: gravidarum; “van zwangeren”) is een ernstige aandoening die kan optreden bij zwangerschap, en die gepaard gaat met hevige misselijkheid en braken.

Bekende gevallen

Er wordt vaak aangenomen dat auteur Charlotte Brontë leed aan hyperemesis gravidarum. Zij overleed in 1855 terwijl ze vier maanden zwanger was, ze leed aan niet ophoudende misselijkheid en overgeven en kon eten en water niet tolereren.

De oorzaak

Er is geen oorzaak bekend van hyperemesis gravidarum. Wel is de ziekte gekoppeld aan een verhoogd niveau van humaan choriongonadotrofine (hCG).Er zijn meerdere theorieën, maar geen daarvan geeft een duidelijke verklaring van de klachten. Wel is uit onderzoek gebleken dat de aandoening wat vaker voorkomt bij vrouwen die voor de eerste keer zwanger zijn, die overgewicht hebben, die veel last van migraine hebben en ook bij condities die gepaard gaan met een hogere hCG concentratie in het bloed, zoals: meerlingzwangerschappen, mola-zwangerschappen of zwangerschappen met een vrucht met een chromosomale afwijking zoals een triploïdie. Opmerkelijk is dat de aandoening ook wat meer voor schijnt te komen als de vrucht vrouwelijk is. De aandoening komt ook wat vaker in bepaalde families voor.

Psychologische gevolgen

De aandoening kan ook psychologische gevolgen hebben. De patiënt kan last hebben van stemmingswisselingen, prikkelbaarheid en concentratieverlies. Ook kan het gebeuren dat de partner of anderen uit de naaste omgeving de klachten van de vrouw niet serieus nemen. Mogelijk wil de vrouw niet meer opnieuw zwanger worden omdat de aandoening in 95% tot 98% van de gevallen in dezelfde vorm terugkomt bij een volgende zwangerschap.

Onderzoek

Er is geen oorzaak bekend van hyperemesis gravidarum. Wel is de ziekte gekoppeld aan een verhoogd niveau van humaan choriongonadotrofine (hCG). Er zijn meerdere theorieën, maar geen daarvan geeft een duidelijke verklaring van de klachten. Wel is uit onderzoek gebleken dat de aandoening wat vaker voorkomt bij vrouwen die voor de eerste keer zwanger zijn, die overgewicht hebben, die veel last van migraine hebben en ook bij condities die gepaard gaan met een hogere hCG concentratie in het bloed, zoals: meerlingzwangerschappen, mola-zwangerschappen of zwangerschappen met een vrucht met een chromosomale afwijking zoals een triploïdie. Opmerkelijk is dat de aandoening ook wat meer voor schijnt te komen als de vrucht vrouwelijk is. De aandoening komt ook wat vaker in bepaalde families voor.

Lichamelijke gevolgen
  • Overmatig braken, tot wel 60 keer per dag, met als gevolg ondervoeding en tekort aan vitamines
  • Uitdroging, met als gevolg tachycardie en hypotensie
  • Door de combinatie van ondervoeding en uitdroging kan er een verlies optreden van meer dan 5% van het lichaamsgewicht van vóór de zwangerschap; in ernstige gevallen kan dit zelfs wel 10% zijn.
  • Metabole onevenwichtigheden, waaronder metabole alkalose en productie van ketonen
  • Ernstige vermoeidheid
  • Hoofdpijn
  • Spierpijn door verkramping van het braken
  • Bij de ernstigste vormen kunnen levensbedreigende complicaties optreden zoals centrale pontiene myelinolyse, syndroom van Wernicke, rabdomyolyse, stollingsstoornissen of perifere neuropathie.